1904′te inşaa edilen malikaneyi birkaç yıl önce alan çift Schappacher White şirketi ile restore etmeye karar vermiş ve burayı bambaşka bir hale getirmişler. Önceleri New York‘un yorucu temposundan kaçmak için haftasonları kullanıma hazırlanan ev, sonrasında sürekli bir yaşam alanına dönüşmüş. Aslında daha modern tarzda bir yer hayal ediyorlarmış. Fakat dekorasyon denen sihirli değneği o kadar akıllıca kullanmışlar ki modernist bir iç mimari ile isteklerinin de ötesine ulaşmışlar.

Sayıca fazla ve küçük odaların bazılarını misafir odası olarak değerlendirmeyi tercih etmişler. Genel olarak eve hakim olan renk beyaz, siyah ve krem. Ahşap ve dökme demirler de bu kombinayona uygun şekilde boyanmış. Salondan üst katlara çıkan ve yer kaplayan merdivenin boşluğuna televizyon ünitesi yerleştirilmiş ve kapaklarla kapatılmış. Böylece kablolar ve daha pekçok elektronik görüntü kirliliğini gözden kaybedebileceklerini düşünmüşler.

Bahçedeki depo, manzaraya karşı dinlenip keyifle sohbet edilebilecek bir köşe haline getirilmiş.

Salondaki mobilyaların hemen hepsi modern tarzda. Orta sehpa ve birkaç küçük aksesuar haricinde antikaya boğulmamış. İki ana renk haricinde herhangi bir üçüncü renk kullanılmamış olmasına rağmen göze çok güzel görünüyor.

Son zamanlarda farklı mekan ve amaçla kullanılmaya başlayan kara tahta ile bir duvar yüzü tamamen kaplanmış. Yine beyaz olan başka bir odaya açılan mutfağın bu yüzünün siyah kullanılması beyazın boşluk hissini ortadan kaldırmış. Evin çocukları ve ebeveynleri tarafından keyifle kullanılan bu tahta bazen alışveriş listesi bazen de birbirlerine bıraktıkları mesajlarla şenleniyor.

Kara tahta, tebeşir, sünger silgiler size neyi hatırlatıyor?

Ben boyumdan büyük tahtada duran çözemediğim bir problemi, güzel yazı dersinde öğretmenimin cetvelle nasıl da simetrik çizgiler çizdiği o satırlara yazdığı el yazısını, konuşanlar listesindeki ismimi ve daha pek çok küçük ayrıntıyı hatırlıyorum. Önlüğümden gitmek bilmeyen tebeşir tozlarını severdim ve en çok da cümleleri öğelerine ayırmak için kalkmak isterdim tahtaya çünkü bir tek o zaman renkli tebeşir kullanıyorduk : )

Şimdi o kara tahtalar çocuk odalarına, mutfaklara ve antrelere taşındı. Ceyda Düvenci‘nin mutfağına koyduğu büyük kara tahtaya bayılmıştım. Eşi ile yazışmalarını gün içinde buradan sürdürebiliyorlarmış. Güzel bir güne başlama notu, önemli bir hatırlatma ya da sadece eğlence; her ne sebepten olursa olsun çok kullanışlı.